امروز، هرمزگان فراتر از یک جغرافیاست؛ هرمزگان، «قلبِ تپنده‌یِ مقاومت» در پیکره‌ی ایران است. بانوانِ استوار، مردانِ خستگی‌ناپذیر و جوانانِ پیشرو در جنوب، درسِ بزرگی از «ایستادگیِ نجیبانه» را به تاریخِ این مرز و بوم برای ما بازگو می کنند.
گرمای مفرط، کاتالیزوری است برای تشدید سایر بحران‌ها؛ از تبخیر سریع‌تر منابع آبی که امنیت آبی شهرها را تهدید می‌کند، تا فرسودگی سریع‌تر زیرساخت‌های عمرانی و خرابی آسفالت‌ها که هزینه‌های نگهداری شهر را دوچندان می‌کند.
این خلوصِ کودکانه، بی‌جواب نماند. دفتر مقام معظم رهبری با پیگیری این ماجرای زیبا، مصطفی را به حضور طلبید تا قدردانِ این دلیِ پاک باشند.
تو رفتی تا نامت بر قله‌های جاودانگی حک شود. هر قدمی که مردم به سوی مزار تو برمی‌دارند، گویی گامی به سوی تجدیدِ بیعت با آرمان‌های توست. تو در خاک آرامیدی، اما شعله‌ای که در قلب‌های ما روشن کردی، هرگز خاموش نخواهد شد.
این کودک که در تصویر برای وداع بالا برده شده است، تنها یک کودک نیست؛ نمادی از همه کودکانی است که گویی برای بدرقه هم‌سن‌وسال آسمانی خود آمده‌اند. تصویری که نه‌تنها در قاب دوربین‌ها، بلکه در حافظه یک ملت برای همیشه ماندگار خواهد ماند.
این ملت بزرگ حتی پس از شهادت آقای خویش نیز با صلابت اعلام کرده‌اند که اهل کوفه نیستند و همچنان پشت «علی دوران» خود ایستاده‌اند و از عهدی که با رهبر شهیدشان بسته‌اند، ذره‌ای عقب ننشسته‌اند.
آقای شهید ایران چون امام حسین(ع)، خانوادگی به مسلخ عشق رفت از هر زوایه ای که می نگری درک میکنی این واقعیت را، چون امام شهید لب تشنه در ماه رمضان، با اهل بیت و در نبرد با یزیدیان زمانش و با خردسال ترین اهل بیتش به شهادت رسید.