رسالت رسانه حقیقت یابی است. تا که هیچ مظلومی در مسلخِ خود خواهی های شخص یا گروهی ذبح نشود و هیچ بی صدایی در جهان خفه نشود و هیچ خائن به وطنی فرصت خیانت پیدا نکند و هیچ غیر متخصصِ غیر متعهدی بر مسندی که لایقش نیست، ننشیند و هیچ باندی شکل نگیرد و اینجاست باید رسانه بی رحم باشد.
برای اثبات این عشق لازم نیست با کسی هم کلام شوی، جای جای و قدم به قدم مرز مهران مملو از عاشقانی است که دیدن هر کدامشان تفسیری جداگانه می خواهد، حکایتی سرشار از رمز و راز!
شهید کاظمی و همرزمانش در آن عملیات متهورانه، درس عبرتی دادند که تا سال‌ها در راهروهای فرماندهی دشمنان این مرز و بوم، لرزه بر اندامشان خواهد انداخت. آن‌ها نه تنها ضربه‌ای سخت به قلب پایگاه متجاوزان وارد کردند، بلکه ثابت کردند که «امنیت» برای ایرانیان، خط قرمزی است که با خونِ بهترین جوانان این سرزمین ترسیم می‌شود.
از موکب‌ها گرفته تا پذیرایی، اسکان، خدمت‌رسانی و هزاران کار کوچک و بزرگی که شاید خیلی‌هایشان دیده نشود، اما همه از یک چیز حکایت دارد؛ از مردمی که خدمت به زائر امام حسین(ع) را افتخار خودشان می‌دانند.
خدایا! به قلبِ این مادر، آرامشی از جنسِ خودت عطاکن. ای خدایِ صابران، امیرعلیِ معصوم را در جوارِ امنِ رحمتت جای ده و این داغِ بزرگ را در ترازویِ عدلِ خود، با مراتبِ عالیه و اجرِ شهیدانِ راهِ حقیقت، جبران کن.
حذف عوامل حواس‌پرتیِ دیجیتال در زمان‌های مشخص، تشویق به فعالیت‌های هنری و عملی که نیاز به صبر و تداوم دارند (مثل سفالگری یا باغبانی) و از همه مهم‌تر، آموزش تکنیک‌های ساده ذهن‌آگاهی، می‌تواند معجزه کند.
۶۸ پاره‌تن تازه شناسایی‌شده از این حادثه تلخ، به آغوش مردم بازگشتند؛ پیکرهایی که به ۳۴ کودک شهید تعلق داشتند و حالا خانواده‌هایشان باید برای دومین بار فرزندانشان را بدرقه کنند.