تهران؛ قلب تپنده‌ی وداع یک ملت

✍️وحید جمالوندی

امروز، تهران دیگر تنها یک شهر نیست؛ قلب تپنده‌ی ایران است. از نخستین ساعات بامداد، سیل عاشقان و دلدادگان از سراسر ایران و میهمانانی از کشورهای مختلف، خود را به پایتخت رسانده‌اند تا در باشکوه‌ترین بدرقه، آخرین سلام را نثار رهبر شهید کنند. مصلای تهران، دیگر گنجایش این همه دلدادگی را ندارد.

هر لحظه بر خیل عزاداران افزوده می‌شود و دسته‌های عزاداری، یکی پس از دیگری وارد می‌شوند. هر قوم با زبان، گویش و آیین خود مرثیه می‌خواند؛ ترک، لر، کرد، بلوچ، عرب، گیلک، مازندرانی و فارس… اما همه یک صدا دارند؛ صدای دلتنگی، وفاداری و وداع.

امروز، تهران به روایت تمام ایران تبدیل شده است. پیر و جوان، زن و مرد، شانه به شانه ایستاده‌اند؛ اشک‌ها جاری است، زمزمه‌ی دعا در فضا پیچیده و پرچم‌های عزا بر فراز جمعیت به اهتزاز درآمده است. گویی تمام ایران، در دلِ مصلا گرد هم آمده تا آخرین عهد خود را با رهبر شهیدش تجدید کند.

و ناگهان… صدای آشنای رهبر شهید در فضای مصلا طنین‌انداز می‌شود؛ همان صدایی که سال‌ها برای مردم این سرزمین، نویدبخش امید، صبر و استقامت بود. هنوز چند جمله بیشتر شنیده نشده که بغض هزاران نفر یکباره می‌شکند. هق‌هق گریه، فضا را پر می‌کند و اشک، بی‌اختیار بر گونه‌ها جاری می‌شود؛ گویی میلیون‌ها قلب، هم‌زمان با یک اندوه می‌تپد.

در میان این وداع سنگین، این جمله در دل‌ها طنین می‌اندازد: ما مأمور به انجامِ وظیفه‌ایم، نه مأمور به نتیجه.

جمله‌ای که امروز، معنای عمیق‌تری در جان مردم یافته است؛ یادآور اینکه مسیرها ادامه دارند و مسئولیت‌ها پایان نمی‌پذیرند.

امروز، این بدرقه تنها یک مراسم نیست؛ روایت عشق، ایمان و وفاداری ملتی است که آمده‌اند تا آخرین سلام را با اشک و احترام زمزمه کنند. مصلا، به تاریخ تبدیل شده است؛ تاریخی که با اشک نوشته می‌شود و در حافظه این سرزمین باقی خواهد ماند.

و اکنون… آرام بخواب، ای رهبر شهید؛ ای پدرِ مهربان این ملت؛ ای مردِ استقامت و روزهای سخت. تو رفتی، اما نامت در این سرزمین خاموش نخواهد شد. صدایت در جان تاریخ می‌ماند و راهت در دلِ مردمی که دوستت داشتند ادامه خواهد یافت.

امروز میلیون‌ها دل با چشمانی اشک‌بار تو را بدرقه می‌کنند، اما ایمان دارند که مردان بزرگ با رفتن پایان نمی‌یابند؛ آنان در حافظه ملت‌ها جاودانه می‌شوند.

خداحافظ ای رهبر شهید… خداحافظ ای پدرِ ایران… خداحافظ ای تکیه‌گاه دل‌ها…

خداوند، تو را در جوار رحمت بی‌پایان خویش آرامش عطا کند و نامت را تا همیشه در تاریخ این سرزمین ماندگار نگه دارد.

#باید_برخاست
#بدرقه_آقای_شهید_ایران
#ایلام_دروازه_عتبات_عالیات