مادرانه‌ای در دل جنگ: نجات نوزادان در انفجار موشک‌باران

ندا سلیمی، پرستار دلسوز بیمارستان خاتم‌الانبیاء، در روزهای سخت جنگ و بحران، نشان داد که پرستاری تنها یک شغل نیست، بلکه یک رسالت است. او در یکی از سخت‌ترین لحظات ممکن، زمانی که موشک‌باران و انفجار، بیمارستان را به لرزه درآورد، در کنار نوزادانی بود که هیچ‌چیز جز محبت و مراقبت نیاز نداشتند.

در همان لحظه‌ای که سقف بیمارستان فرو ریخت و شیشه‌ها شکستند، ندا سلیمی به جای اینکه خودش به پناهگاه برود پنهان شود، سه نوزاد را که به دستگاه‌های پزشکی متصل بودند، از تخت‌ها جدا کرد و با دستان لرزان اما قلبی استوار، آن‌ها را در آغوش گرفت و در میان دود و آتش، راهی به سمت پناهگاه پیدا کرد.

این نوزادها، که هنوز تنها یک ساعت از تولدشان می‌گذشت، مادرهایشان در اتاق عمل بودند و نمی‌توانستند کنارشان باشند. ندا سلیمی، با وجود ترس و درد، تنها چیزی که در ذهنش بود، نجات جان این کودکان بی‌دفاع بود. او با شجاعت و ایثار، جانِ کوچک‌ترین و آسیب‌پذیرترین انسان‌ها را نجات داد.

او حتی بدون اینکه زمان برای استراحت داشته باشد، نوزادها را با شناسایی از روی دست‌بندهایشان، به دست خانواده‌هایشان رساند. به گفته خود ندا سلیمی، در آن لحظه تنها چیزی که برایش مهم بود، مادرهای این کودکان و سلامتی آنها بود.

ندا سلیمی، نماد واقعی انسانیت و دلسوزی است. او با شجاعت و فداکاری‌اش، نشان داد که در دل تاریکی و جنگ، هنوز کسانی هستند که برای نجات جان دیگران، از هیچ چیزی دریغ نمی‌کنند. اگرچه در آن لحظات سخت هیچ‌کس از او انتظار نداشت، اما او به همان اندازه که یک پرستار بود، یک مادر واقعی برای این نوزادان شد.

این ایثارِ بی‌پایان، این قامتِ ایستاده در برابر طوفانِ حادثه، در تاریخِ قلب‌های ما حک شد. ما هرگز این فداکاری را از یاد نخواهیم برد؛ چون ندا سلیمی به ما یادآوری کرد که حتی در سیاه‌ترین لحظه‌های جنگ، انسانیت چراغی است که هرگز خاموش نمی‌شود. او برای آن نوزادان، تنها یک پرستار نبود؛ او فرشته‌ای بود که در اوجِ بی‌رحمیِ روزگار، دست‌های مهربانی‌اش را سپرِ جانِ بی‌گناهان کرد.

✍️ الهام جمالوندی