جانم فدای وطنم؛ سنگری که هرگز فرو نخواهد ریخت

تصویر این زمین خاکی، تپیده در میان علف‌های خشکیده، تصویری نیست از پایان یک مسیر؛ تصویری است از نقطه شروع یک سوگند ابدی. آن ابزار زنگ‌زده و جمجمه‌ای که در آغوش خاک آرام گرفته، روایتگر آخرین نفس‌های مقاومتی است که در دفاع از سربلندی این وطن فروتنانه نثار شد.

اینجا، نه گورستانِ یک شکست، بلکه محرابِ تعهدی است که خون شهید آن را امضا کرده است.

ما در برابر این ایثار عظیم، تنها می‌توانیم سر تعظیم فرود آوریم و با تمام وجود فریاد بزنیم:

ما ادامه راه تو خواهیم بود، ای شهید وطن!

جان ما، نفس ما، و تمام توان ما، سپر این پرچم خواهد ماند. دشمنان این مرز و بوم بدانند که هر قطره خونی که بر زمین ریخته شد، هزاران ریشه قوی‌تر در دل‌های ما کاشته است. این پیمان، یک شعار گذرا نیست؛ بلکه نَفَس روزمره ماست.

اگر جان ما طلب شود، با افتخار و بدون تردید، آن را فدای ایران خواهیم کرد.

راهت پر رهرو باد. این خاک مقدس، هرگز رنگِ تسلیم نخواهد دید، تا زمانی که یک نفر نفس می‌کشد و به یاد دارد که شما اینجا ایستادید.

✍️ الهام جمالوندی