ای رهبرِ شهید! امروز نمازِ ما، با اشک‌هایمان گره خورد تا عطرِ وجودِ تو تا ابد در حافظه‌یِ این خاک باقی بماند. ما اینجا، در کنارِ پیکرِ آرامِ تو، ایستاده‌ایم تا به دنیا ثابت کنیم که حتی در اوجِ داغ و اندوه، پرچمِ سربلندیِ ایران، با دستانِ مردمی که تو را عاشقانه دوست داشتند، برافراشته باقی خواهد ماند.

ای خدایِ رحمان! این نوگل، در حالی به سوی تو پر کشید که هنوز بوی شیر مادر و آرامشِ آغوش می‌داد. دشمنان با این جنایتِ بی‌شرمانه، بار دیگر ماهیتِ ضدانسانی خود را به جهانیان نشان دادند؛ اما نمی‌دانند که تابوتِ کوچکِ زهرا، امروز بزرگ‌ترین سندِ رسوایی آنان و بلندترین فریادِ بیداریِ امت است.