مسئله اصلی این نیست که چه کسی در یک کافه لبخند می‌زند و چه کسی در زندگی مشترک خسته یا ساکت است؛ مسئله آن است که چنین تصویری چه برداشتی از ازدواج و خانواده در ذهن نسل جوان ایجاد می‌کند.

یک زوج خوشبخت ممکن است هر روز عکس عاشقانه منتشر نکند، اما وقتی یکی بیمار می‌شود، دیگری کنارش باشد. ممکن است همیشه به رستوران و کافه نروند، اما در روزهای سخت بتوانند روی یکدیگر حساب کنند. ممکن است همیشه با هم موافق نباشند، اما بلد باشند بدون تحقیر و توهین اختلاف داشته باشند.

کافه را نباید دشمن خانواده دانست؛ اما نباید آن را ویترین خوشبختی و خانه را نماد غم معرفی کرد. خوشبختی واقعی نه پشت میز کافه تضمین شده و نه با سند ازدواج به دست می‌آید؛ خوشبختی حاصل رابطه‌ای است که دو انسان برای ساختن آن، آگاهانه و مسئولانه تلاش می‌کنند.

تأکید حاضران بر وفاداری به آرمان‌های انقلاب اسلامی و حمایت از رزمندگان و مدافعان کشور نیز بخشی از این حضور بود؛ حضوری که می‌تواند بازتاب‌دهنده پیوند عمیق میان مردم، میهن و ارزش‌هایی باشد که آنان به آن باور دارند.

ما امروز بیش از آنکه نگران پاسخ‌نامه‌های کنکور باشیم، به یاد آن چهار عزیز سفرکرده هستیم که نشان دادند برای دفاع از ارزش‌هاگاهی باید از پشتِ میزِ درس به میدان ایثار پر کشید.

رسالت رسانه حقیقت یابی است. تا که هیچ مظلومی در مسلخِ خود خواهی های شخص یا گروهی ذبح نشود و هیچ بی صدایی در جهان خفه نشود و هیچ خائن به وطنی فرصت خیانت پیدا نکند و هیچ غیر متخصصِ غیر متعهدی بر مسندی که لایقش نیست، ننشیند و هیچ باندی شکل نگیرد و اینجاست باید رسانه بی رحم باشد.

برای اثبات این عشق لازم نیست با کسی هم کلام شوی، جای جای و قدم به قدم مرز مهران مملو از عاشقانی است که دیدن هر کدامشان تفسیری جداگانه می خواهد، حکایتی سرشار از رمز و راز!