من نمی دانم چرا جامعه ی ما همیشه در قبض و بسط، شل و سفت کردن، افراط و تفریط گرفتاریم با این وضعیت امروز که با صدور بخشنامه ای که مردم شهر به هوش باشید، هر چه دارید و ندارید، بپوشيد و برقصید و بخندید و....

امروز باید در مصرف آب روشی نو در پیش گرفت. واقعا در قصه آب، آب از آب تکان خورده است و ما به خود تکانی نداده ایم. اگر به همین روال پیش برویم آب تمام می شود به سادگی آب خوردن.

ماه رمضان بود، مطابق برنامه هر ساله کمیته امداد که یک افطار را میهمان ضیافت آنها می‌شدیم، آن روز هم میهمان آنها بودیم، غروب بود که با عمه و بچه‌هایش راهی ضیافت شدیم.

رانندگی فقط سرعت و سبقت و گاز دادن نیست، رانندگی سعه صدر و حوصله می‌خواهد، فرهنگ احترام به حقوق دیگران می خواهد، یک سفر ایمن برای خود و سرنشینان می خواهد.

نوروز را باید یک فرهنگ نامه وزین دانست که پس از هزاره ها و قرون و اعصار با آنکه دیرینه آیینی است، اما امروزین است با ما ایرانیان و بلکه جهانیان داد سخن می دهد.

نوروز یکی از پایه های فرهنگی است که چون یک ملات اجتماعی نه تنها ایرانیان بلکه قلمرو فرهنگی ایران بزرگ را بهم پیوند می زند و پیام های صلح و مهربانی و نوع دوستی آن جهانی را تحت تاثیر قرار می دهد.

نوروز با خود رسم های مختلف هم داشت؛ از آشتی کنان مردمان آبادی و سپردن کینه ها و کدروت ها به بهای بهاری تا مهیا شدن برای سر مزار خفتگان.