✍️زهرا موسوی
در افسانهها و روایتهای اساطیری جهان باستان آمده است که ققنوس پرندهای شکوهمند، یگانه و تنهاست که در اوج سوختن، از خاکستر خویش دوباره سر برمیآورد، حیاتی تازه مییابد و به نمادی از جاودانگی، ایستادگی و تداوم بدل میشود.
امروز، ایران عزیز را میتوان به همان ققنوس اسطورهای تشبیه کرد، سرزمینی که در آتش جنگی ۴۰ روزه سوخت، رنج دید و داغدار شد، اما با صلابت، ایثار و مقاومت دلیرانه فرزندان خویش، نهتنها از پای ننشست بلکه استوارتر، سربلندتر و الهامبخشتر از همیشه بر بلندای عزت ایستاد و به الگویی ماندگار برای ملتهای آزادیخواه منطقه و جهان تبدیل شد.
ایران قهرمان این روزها بار دیگر در صدر اخبار و تحلیلهای مهمترین رسانههای جهان قرار گرفته است، کشوری که با شکوه حضور مردمانش در بدرقه پدر شهید خود، نگاه جهانیان را به تحسین و شگفتی واداشته است.
صحنههای کمنظیر حضور گسترده مردم در آیینهای سوگواری و وداع، تنها یک آیین تشییع یا بدرقه پیکر نیست، بلکه نمایش روشنی از عمق پیوند عاطفی، اعتقادی و تاریخی ملت با رهبر و مقتدای شهیدشان است، پیوندی که گذر زمان نهتنها آن را کمرنگ نکرده بلکه بر استحکام و شکوه آن افزوده است.
مردم مومن، انقلابی و وفادار ایران اسلامی از نخستین ساعات دهم اسفندماه، زمانی که خبر رسمی شهادت پدر امت منتشر شد، در غمی بزرگ و اندوهی جانکاه فرو رفتند، غمی که نهفقط یک فقدان سیاسی و اجتماعی بلکه مصیبتی بزرگ برای ملتی بود که سالها زیر سایه هدایت، صلابت و مهر پدرانه او زیسته بود.
از همان لحظههای نخست تا امروز، دلهای بیشماری در سوگ «رهبر» و «آقای شهید» ایران سوخته و اشکهای فراوانی بر گونههای مردمی جاری شده که او را تکیهگاه ایمان، عزت و آرامش خود میدانستند.
در زمان حیات دنیوی آنن بزرگمرد، مردم ایران بارها و بارها در راهپیماییها، اجتماعات، دیدارها و مناسبتهای مختلف، ارادت و وفاداری خویش را با شعارهایی ماندگار و پرمعنا فریاد زده بودند.
شعارهایی همچون «ما اهل کوفه نیستیم، علی تنها بماند» و «این همه لشکر آمده، به عشق رهبر آمده» که تنها کلمات و جملاتی برای سر دادن شعاردر یک اجتماع نبود، بلکه تجلی یک باور عمیق، یک عهد قلبی و یک میثاق همیشگی میان مردم و مقتدای آنان به شمار میرفت.
اکنون نیز با گذشت بیش از سه ماه از آن واقعه تلخ، جانسوز و فراموشناشدنی، مردم وفادار و قدرشناس ایران با حضوری پرشکوه و کمنظیر، بار دیگر نشان دادهاند که بر همان پیمان دیرین استوار ماندهاند.
آنان ثابت کردهاند که وفاداریشان به رهبر و آرمان، محدود به زمان حضور ظاهری او نبوده و نیست و بلکه این پیوند ریشه در اعتقاد، عشق و ایمان آنان دارد.
این ملت بزرگ حتی پس از شهادت آقای خویش نیز با صلابت اعلام کردهاند که اهل کوفه نیستند و همچنان پشت «علی دوران» خود ایستادهاند و از عهدی که با رهبر شهیدشان بستهاند، ذرهای عقب ننشستهاند.
تجلی عینی وفاداری تودههای مردم به این شعارهای آهنگین را میتوان در شبهای متوالی و در تجمعهای پرشور مردمی دید، شبهایی که در آن مردم با چشمانی اشکبار، دلهایی لبریز از اندوه و فریادهایی آکنده از شور و حماسه نام و یاد رهبر شهیدشان را زنده نگه داشتهاند.
امروز نیز که لحظه وداع نهایی با پدر پیر امت فرا رسیده است، ملت ایران بار دیگر با حضوری انبوه، منسجم و شکوهمندشان نشان دادهاند که این داغ هرچند سنگین است، اما آنها را از مسیر وفاداری، استقامت و پایبندی به راه شهیدان جدا نخواهد کرد.
بیش از ۱۰۰ روز انتظار برای تشییع پیکر رهبر شهید انقلاب، خود حکایت دیگری از عمق اشتیاق و دلدادگی مردم برای وداع با پیکر عزیز مردی است که برای آنان تنها یک رهبر نبود، بلکه پدری مهربان، تکیهگاهی مطمئن و نماد عزت و اقتدار ملی به شمار میرفت.
اکنون که موسم وداع و خداحافظی فرا رسیده است، خیل عظیم مردم، تابوت شهید عزیز ایران را همچون گوهری گرانبها و امانتی مقدس در میان گرفتهاند، در حالی که اشک و اندوه، فضای این بدرقه باشکوه را آکنده است.
مردم ایران در این صحنههای بیبدیل نهتنها یک پیکر را تشییع نمیکنند، بلکه در حقیقت با تاریخ، هویت، ایمان و شرافت دیرین و راستین خود تجدید عهد میبندند.
آنها به جهان نشان دادهاند که راه این شهید بزرگ ادامه خواهد داشت و مکتب او در جان و دل ملت زنده است و این حضور پرصلابت و این وداع سرشار از عشق و اندوه، بار دیگر در حافظه تاریخ ثبت کرد که این ملت در روزهای سخت و سرنوشتساز هم یار و یاور رهبر و مقتدای شهید خود هستند.
امروز ایران در غم از دست دادن پدر شهید خویش اشک میریزد، اما همین اشکها بذر حماسهای دیگر را در دل تاریخ میکارد، حماسهای که از دل این سوگ ژرف، امید میآفریند و از میان خاکستر اندوه، ققنوس عزت و جاودانگی را برمیخیزاند.
این همان راز ماندگاری ملت ایران است، ملتی که ثابت کرد در سختترین آزمونها تسلیم نمیشود و زخمها را فراموش نمیکند و عزیزان و آرمانهایش را تنها نمیگذارد.