حجاب صدف کرامت

آنچه امروز تحت عنوان پدیده نابهنجار بی‌حجابی و بدحجابی در گوشه‌و‌کنار جامعه رخ می‌نماید، صرفاً یک تغییر در پوشش یا یک تحول اجتماعی درون‌زا نیست؛ بلکه یک جبههٔ کلیدی در نبرد فرهنگی و عقیدتی میان گفتمان انقلاب شکوهمند اسلامی و استکبار جهانی است.

از منظر انقلاب اسلامی، هویت زن نه در جلوه‌گری جسمانی و همرنگ شدن با مدهای وارداتی، بلکه در جوهرهٔ عفت و کرامت او نهفته است.

زن مسلمان ایرانی در گفتمان انقلاب، الگویی متعالی است که مسیر پیشرفت همه‌جانبه (سیاسی، علمی، اجتماعی) را توأمان با حفظ حریم و اخلاق اسلامی طی می‌کند. در این چارچوب، حجاب یک تکلیف فردی صرف نبوده، بلکه هویت انقلابی و سنگر مستحکم او در برابر طرح‌های دشمن است.

حجاب، مظهر عفاف زن و وسیله‌ای برای انتقال تمرکز جامعه از جذابیت‌های ظاهری به شخصیت، علم و تقوای زن است.

این پوشش، زن را از تبدیل شدن به کالای مصرفی در نظام سرمایه‌داری غرب مصون می‌دارد و به او قدرت حضور فعال و متمرکز در عرصه‌های مختلف اجتماعی را می‌بخشد.

یکی از اهداف بنیادین انقلاب اسلامی، مبارزه با فساد و ریشه‌کنی مظاهر استثمار و سلطه بود. دشمن امروز می‌کوشد تا با ترویج فرهنگ مبتذل و قیافه‌های مانکنی، زن را خلع سلاح فکری کرده و جامعه را از درون تهی سازد تا در نهایت به همان هدف شوم استثمار فرهنگی و اقتصادی دست یابد.

این معضل ناشی از یک تهاجم فرهنگی سازمان‌یافته و برنامه‌ریزی‌شده از سوی بیگانگان و رسانه‌های معاند است که پیشرفت‌های کشور در ابعاد سیاسی، نظامی و اقتصادی را برنمی‌تابند.

دشمن که از هجوم نظامی مأیوس شده است، جبههٔ نبرد را به خانه و خیابان مبدل ساخته است. هدف، نشانه گرفتن اعتقادات و باورهای مردم است تا با دگرگون‌سازی فرهنگ، زمینه‌ساز تسلیم و همرنگی با اوامر غرب شوند. این هجمه که به‌طور سرسام‌آور در رسانه‌ها، شبکه‌های ماهواره‌ای و فضای مجازی اعمال می‌شود، با الگوهای فریبنده و ترغیب به مصرف‌گرایی و پوشش‌های نامناسب، حتی در محله‌های سنتی و استان‌هایی همچون ایلام که پیش‌تر الگوی ایمان و پایبندی بودند، در حال نفوذ است و متأسفانه برخی افراد ناآگاه را به سمتی سوق داده که نه‌تنها از الگوی خود فاصله گرفته‌اند، بلکه خود به ترغیب‌کنندگان بدحجابی در میان دیگران تبدیل شده‌اند.

مقابله با این پدیدهٔ شوم نیازمند پاتک‌های فرهنگی حساب‌شده و اقدامات همه‌جانبه از سوی مسئولین است. مبارزه با این معضل، تنها با اقدامات ارشادی و آموزشی میسر نخواهد بود، بلکه نیازمند قاطعیت در برخورد با مراکز و الگوهای ترویج ابتذال است: باید بر روی آموزش‌های مستقیم و غیرمستقیم از طریق رسانه‌ها برای تبیین عواقب وخیم این معضل در ابعاد شخصیتی، خانوادگی و اجتماعی سرمایه‌گذاری فرهنگی شود.

همچنین، اجرای قاطع مقررات کشوری در جلوگیری از ورود بی‌حجابان و بدحجابان به اماکن عمومی و اداری، و نیز مقید کردن فروشندگان البسه به عدم عرضهٔ پوشش‌های نامناسب و مدهای غربی، امری حیاتی است.

ضروری است که با الگوهای زنده‌نما و بزک‌شده‌ای که به طور تصنعی، تصویر بی‌حجابی کامل را در معرض دید عموم قرار می‌دهند، قاطعانه برخورد شود تا این جذابیت ظاهری کاذب از جامعه رخت بربندد و زمینهٔ خودنمایی و همانندسازی جوانان با این مدل‌های تهی از محتوا از بین برود.

در نهایت، حفظ حجاب، حفظ سنگر عفت و سرمایهٔ اجتماعی زن مسلمان است. مادامی که زن، هویت خود را در این چارچوب اصیل تعریف کند، توطئه‌های دشمنان در جهت خلع سلاح فرهنگی بی‌اثر خواهد ماند و جامعه اسلامی به اهداف عالیه خود، یعنی پیشرفت در سایهٔ معنویت، دست خواهد یافت.

✍️ الهام جمالوندی