برای کاهش بی حجابی؛ مانکن ها را گردن بزنید

پدیده ی بی حجابی و بدحجابی که هیچ سنخیتی با آداب و رسوم ما ندارد، چنان شتابان جامعه را درنوردیده که گویی قرنهاست با ما عجین شده است و جزء لاینفک آداب و رسوم ما بوده است.
این در حالی است که این فرهنگ مبتذل نه سنخیتی با جامعه ما دارد و نه جامعه پذیرای آن است چرا که در کشور ما، یکی از اهداف مهم انقلاب شکوهمند اسلامی مبارزه و ریشه کنی فساد در جامعه بوده است.

دشمنان ایران اسلامی، تلاشهای زیادی جهت ترویج فرهنگ ابتذال داشته اند و در برخی موارد با تبلیغات خاصی که در این جهت نموده اند، موفق هم شده اند؛ اما این موفقیت ها با درون مردمان این دیار سازگار نبوده و در مقاطعی ممکن است تاثیرگذار بوده است.
البته این تاثیرگذاری از آن جهت بوده که سلب امتیازات از باحجابان و اهمیت دادن به بی حجابان و بدحجابان برخی افراد را مجبور به تن دادن به این پدیده شوم کرده است.

در حال حاضر که از سوی جامعه ی ما این معضل به عنوان یک ارزش نمی تواند مورد پذیرش قرار گیرد و از سویی مقررات کشورمان هم با اینگونه پدیده ها که مشکلات همه جانبه ای در ابعاد شخصیتی، تربیتی، خانوادگی، اجتماعی و انفرادی ایجاد می کند و با تدابیر مختلف از جمله بکارگیری شیوه های فرهنگی و آموزشهای مستقیم و غیرمستقیم سعی در مبارزه با این معضل می شود.

متاسفانه بر اثر هجوم فرهنگ اجانب به سرکردگی کشورهای غربی که توان مشاهده پیشرفتهای همه جانبه کشورمان در زمینه های سیاسی، نظامی، اقتصادی، اجتماعی و… را ندارند به جای هجوم نظامی که خود می دانند امکانپذیر نیست و باعث سرخوردگی آنها می شود نوع تهاجم را به تغییرات فرهنگی مبدل نموده اند.

به تعبیری در خیابانها و درون خانه ها افراد را نشانه گرفته اند تا با مبارزه با اعتقادات و باورهای مردم هر آنچه خود می خواهند به آنها القاء کنند و به خواست خود یعنی همرنگ شدن با آنها و تحت اوامرشان قرار گرفتن برسند تا پس از تثبیت اعتقادات و باورهایی که آنها می خواهند به مراحل بعدی یا همان استثمار برسند.

هجوم فرهنگی نه تنها اقصی نقاط کشورمان را درنوردیده است بلکه استانمان ایلام که در گذشته ای نه چندان دور در زمینه باورها و اعتقادات و رعایت حجاب گوی سبقت را از برخی شهرها و استانها ربوده بود و پدیده ی بی حجابی و بدحجابی را عملی زشت و مذموم می شمردند، اینک بر اثر هجمه های کشورهای بیگانه که به طرز سرسام آوری در رسانه های مختلف اعم از سایت ها و خبرگزاری ها و کانالهای متعدد ماهواره ای اعمال می شود، در زمینه های فرهنگی، مخصوصاً پدیده بی حجابی در معرض خطر قرار گرفته است.

تا جایی که برخی افراد سودجو، فرصت را مغتنم شمرده و با ایجاد آرایشگاههای مخصوص دختران و پیرایشگاههای پسران جهت بند انداختن، رنگ کردن مو، گریم و چیزهایی که فقط خودشان می دانند درآمد درست و حسابی به جیب می زنند و برخی جوانان اعم از دختر و پسر با پوشش های نامناسب و مدلهای مختلف مو خود را بزک می کنند و در خیابانهای شهر به خودنمایی می پردازند. حتی برخی مردان، دست در دست همسرانشان در خیابانها مانور می دهند و آرایش و لباس نامناسب همسرشان را نوعی کلاس یا پیشرفت تلقی می کنند.

این افراد تا جایی در این معضل غرق شده اند، حتی اگر یک خانم محجبه از کنارشان رد شود اگر امکان گفتگو با او برقرار نشود با نگاهی تمسخرآمیز به او می نگرند.

البته شدت و گستردگی ترویج این پدیده به محله های شهر که معمولاً همدیگر را می شناسند هم سرایت کرده است.

از سویی دیگر افرادی را سراغ داریم تا چندی پیش در زمینه رعایت حجاب برای دیگران الگو بوده اند، اما چنان تحت تاثیر القائات فرهنگ بیگانگان قرار گرفته اند؛ اکنون دیگران را هم ترغیب به پوششهای غیرمعمول و بدحجابی و بی حجابی می کنند و پوشش خودمانی را زشت و ناپسند می دانند.

همانطوری که ذکر شد ترویج پدیده بدحجابی و بی حجابی موضوعی سازمان یافته و برنامه ریزی شده است که از طریق رسانه های بیگانه جهت خلع سلاح فرهنگی و فکری صورت گرفته است .
بد حجابی به اشکال مختلف از جمله ترغیب مصرف کنندگان به پوشش البسه نامناسب براساس مدهای غربی، استفاده از وسایل آرایشی گوناگون، تغییرات ظاهری در صورت و تشویق آنها به همانندسازی با الگوهایی که خود معرفی می کنند یا وادار کردن مردم به همرنگ کردن خود با قیافه های مانکنی که مصداق کامل بی حجابی را در زمینه های نیمه برهنگی، لباس نامناسب، آرایش مبتذل هستند، سعی خود در پیاده کردن برنامه های خود دارند.

بطورکلی آنها سعی دارند نه تنها با تغییر در نگرشها، سپس قیافه های مانکنی که مصداق کامل بی حجابی هستند را ترویج دهند، البته تا حدودی در این زمینه به اهداف خود رسیده اند.

اگر توجه کنیم نه تنها در زمینه پوشش نامناسب در کشور با افرادی مواجه می شویم، بلکه در بعد جسمانی هم تغییرات چنان خود باخته شده اند اگر در کنار مانکنی که در فروشگاهها برای تبلیغ البسه از آن استفاده می کنند و ملبس به لباسهای نامناسب و معمولاً لاغر اندام و بزک کرده و نیمه برهنه هستند، قرار دهیم تشخیص اینکه کدام انسان و کدام مانکن است، برایمان مشکل خواهد بود.

پس می توانیم بگوییم آنها می خواهند قیافه ها را مانکنی و بی حجاب کنند و با این اعمال شیوه فرهنگ ابتذال را ترویج دهند و به خواسته های خود برسند.

اما دولتمردان ما به این تک دشمن در زمینه فرهنگی کاملاً واقفند و با پاتکهای حساب شده از جمله آگاهی بخشی در خصوص پیامدهای این پدیده و برنامه ریزی برای ارائه مدلهای لباس مناسب و تقویت اعتقادات و باورها سعی در کاهش معضل بدحجابی و بی حجابی دارند و در تلاشند راه حلهای اساسی برای مقابله با این پدیده بیابند.

پس لازم است در کشور مسئولین در زمینه های مختلف با توجه به وضعیت فرهنگی استان، با اقدامات همه جانبه از جمله توجیه و مقید کردن فروشندگان البسه به عدم فروش لباسهای نامناسب و ارسال دستورالعمل به ادارات در جهت پوشش مناسب کارکنان، اجرای مقررات جلوگیری از ورود بی حجابان به اماکن عمومی، امر به معروف کردن بی حجابان در خیابانها، اجرای آموزشهای لازم در صدا و سیما جهت آگاهی از عواقب وخیم اشاعه این معضل آگاهی بخشی کنند.

از آنجا که الگوهای زنده مانکنی که مصداق بی حجابی هستند و در رسانه ها تبلغ می شوند و افراد مستعد بی حجابی و بدحجابی سعی دارند خود را به شکل آنها دربیاورند که نوع تصنعی آن در فروشگاههای البسه در کشور فرآوان است که با ملبس کردن آنها به لباسهای نامناسب در واقع نوعی بی حجابی و بدحجابی تبلیغ می شود.

لازم است مسئولین ذیربط از طریق عوامل اجرایی مانکن های فروشگاهها را گردن بزنند و به فروشندگان فقط اجازه استفاده از مانکنهای بدون سر و گردن را بدهند تا از ریخت و قیافه بیفتند و آن جذابیت ظاهری کاذب را نداشته باشند و لااقل در شهر الگویی برای پوشش نامناسب مثل مانکن ها وجود نداشته باشد.

در نتیجه در صورتی که شیوه های مذکور در این نوشتار در جهت پیشگیری و مقابله با این معضل اعمال شود و الگوهای مانکنی که معرف بی حجابی و بدحجابی است با ظاهر فریبنده در معرض دید نباشد، از تعداد بی حجابان و بدحجابان کاسته می شود و به مرور زمان این پدیده ی نابهنجار از دیارمان رخت برمی بندد.