مهران؛ از خاکِ ایستادگی تا جاده‌ی عاشقی کربلا

مهران فقط یک شهر مرزی نیست؛ مهران برای خیلی از ما، هم بوی دفاع و ایستادگی می‌دهد، هم بوی زیارت و عشق…

سال‌هاست مردم ایران، از دور و نزدیک، از شهرها و روستاهای کوچک و بزرگ، راهی مهران می‌شوند؛ پیر و جوان، زن و مرد، خانواده‌ها و جوان‌هایی که دلشان را به جاده می‌سپارند تا از این مرز به سمت نجف و کربلا بروند و در روزهای اربعین، خودشان را به دریای زائران امام حسین(ع) برسانند.

اما پشت این مرز امن و این جاده‌ی عاشقی، قصه‌ی مردمی ایستاده که خودشان سال‌ها برای امنیت این سرزمین ایستادگی کرده‌اند.

مهرانی‌ها در روزهای سخت جنگ، خانه و زندگی‌شان را رها نکردند؛ با تمام توان پای شهر و وطنشان ماندند و دلاوری کردند. امروز هم اگر مهران را به عنوان یکی از مهم‌ترین مسیرهای زائران حسینی می‌شناسیم، باید بدانیم که امنیت این مرز، نتیجه‌ی سال‌ها مقاومت و ایستادگی مردمی است که برای این خاک هزینه داده‌اند.

حتی در همین جنگ رمضان، مهران آسیب دید؛ اما مهران نشکست. مردمش دوباره ایستادند، دوباره ساختند و نشان دادند که این شهر، با هر زخمی، محکم‌تر از قبل روی پای خودش می‌ایستد.

و حالا هر سال که اربعین از راه می‌رسد، مهران دوباره جان می‌گیرد… جاده‌ها پر می‌شود از زائرانی که با عشق حسین(ع) راهی کربلا هستند و مردم مهران با همان دل‌های بزرگشان، سنگ تمام می‌گذارند.

از موکب‌ها گرفته تا پذیرایی، اسکان، خدمت‌رسانی و هزاران کار کوچک و بزرگی که شاید خیلی‌هایشان دیده نشود، اما همه از یک چیز حکایت دارد؛ از مردمی که خدمت به زائر امام حسین(ع) را افتخار خودشان می‌دانند.

اینجا مهران است؛ مرزی که روزی در خط مقدم دفاع از وطن ایستاد و امروز دروازه‌ی عاشقان کربلاست.

اینجا مردم ایلام و مهران، هم در روزهای سخت جنگ، پای ایران ایستادند و هم در روزهای اربعین، پای زائران حسین(ع)…

مهران برای ما فقط یک مرز نیست؛ مهران، هم سنگر است، هم پناه زائر، هم جاده‌ی رسیدن به کربلا… و چه افتخاری بالاتر از اینکه مردم ایران، هر سال از هر گوشه‌ی کشور، راهی این مرز می‌شوند و مهرانی‌ها با تمام وجود، میزبانشان می‌شوند.

✍🏻وحید جمالوندی