ساعاتی دیگر، وطن آغوش میگشاید تا یکی از فرزندان رشیدش را که در آسمانهای غیرت، حماسهای ماندگار آفرید، به آغوش بگیرد.
امیر سرتیپ دوم خلبان، شهید مجید کاظمی، امروز تنها یک نام در لیست شهدا نیست؛ او نماد عینی اقتدار است که در شبِ یازدهم اسفند، هیمنهی پوشالی «العدید» را درهم کوبید و ثابت کرد که برای عقابهای تیزپرواز ایران، هیچ حریمی امنتر از اقتدار ملی نیست.
وقتی سوخوهای ۲۴ از پایگاه «شهید دوران» به پرواز درآمدند، خلبانانِ آن، بلیت یکطرفه به سوی تاریخ را رزرو کرده بودند. آنها میدانستند که عبور از رادارهای پیشرفته و آتش خشم دشمن، بهایی سنگین دارد.
شهید کاظمی و همرزمانش در آن عملیات متهورانه، درس عبرتی دادند که تا سالها در راهروهای فرماندهی دشمنان این مرز و بوم، لرزه بر اندامشان خواهد انداخت. آنها نه تنها ضربهای سخت به قلب پایگاه متجاوزان وارد کردند، بلکه ثابت کردند که «امنیت» برای ایرانیان، خط قرمزی است که با خونِ بهترین جوانان این سرزمین ترسیم میشود.
بازگشت پیکر شهید کاظمی، تنها یک تشییع جنازه نیست؛ یک «هشدار» است. این بازگشت به دشمنان ایران میگوید که اگر عقابی از آسمان ما سقوط کند، فرزندان این ملت برای بازگرداندنِ «عزت» و «پیکر» آن قهرمان، از هیچ تلاشی فروگذار نمیکنند.
این شهید به آغوش وطن بازمیگردد تا به همه ما یادآوری کند که امنیت امروزمان، حاصلِ پروازهای بیبازگشتِ مردانی است که در تاریکی شب، برای روشنایی فردایِ این سرزمین، از جانِ خویش گذشتند.
در حالیکه مقدمات استقبال از پیکر مطهر شهید کاظمی فراهم میشود، قلبهای ملت ایران همچنان برای سرنوشت دیگر خلبانانِ سرافراز سوخو ۲۴ میتپد. ما با استواری ایستادهایم؛ همانطور که این قهرمانان در آسمانِ خلیج فارس ایستادند.
امروز، نه تنها نیروی هوایی، بلکه تمامِ ایرانِ سربلند به احترام این عقابِ بازگشته از سفرِ ابدی، ایستاده و سلام نظامی میدهد. پیکر او در خاک آرام میگیرد، اما حماسهی او، چون خونی تازه در رگهای دفاعی این کشور جاری خواهد بود.
آسوده بخواب ای قهرمان، که آسمانِ ایران، به برکت خونِ امثال تو، همچنان امن و سرافراز باقی مانده است.
✍🏻وحید جمالوندی