✍️ آرزو جمالوندی
در روزهایی که ایران در یکی از حساسترین مقاطع تاریخ خود قرار دارد، دشمنان این سرزمین از میدان نبرد تا جنگ رسانهای و روانی، همه توان خود را به کار گرفتهاند تا ایران را منزوی، ضعیف و حذفشده از صحنه جهانی نشان دهند. آنان گمان میکنند با تهدید، تحریم، عملیات روانی و فشارهای سیاسی میتوانند نام ایران را از ذهن جهانیان پاک کنند؛ اما واقعیت، بار دیگر برخلاف خواسته آنان رقم خورد.
در قلب آمریکا، جایی که برخی حتی آرزوی حذف نام و پرچم ایران را داشتند، پرچم پرافتخار جمهوری اسلامی ایران برافراشته شد و تیم ملی فوتبال کشورمان با صلابت وارد میدان شد.
حضوری که تنها یک مسابقه ورزشی نیست، بلکه نمایش اقتدار، عزت و ایستادگی ملتی است که در برابر زیادهخواهی قدرتهای سلطهگر سر تعظیم فرود نیاورده است.
امروز ملیپوشان ایران تنها بازیکنان یک تیم فوتبال نیستند؛ آنان جنگجویان ایرانی با سلاح ورزش هستند؛ مردانی که در قلب آمریکا، با غیرت، اتحاد و شرافت ملی از نام ایران دفاع میکنند. هر حرکت آنان در زمین مسابقه، پاسخی است به آنان که میخواستند صدای ایران را خاموش کنند.
این تیم، نماینده همه مردم ایران است؛ نماینده کودکانی که قربانی جنایت شدند، مادرانی که داغ فرزند دیدهاند، خانوادههای شهدا، رزمندگان و تمام مردمی که برای استقلال، امنیت و عزت این سرزمین هزینه دادهاند.
امروز هر پیراهن تیم ملی، روایتگر خون پاک شهیدانی است که برای سربلندی ایران جان خود را فدا کردند و هر گل، هر پیروزی و هر فریاد «ایران»، پژواک مقاومت ملتی است که هیچگاه تسلیم نشده است.
پرچم سهرنگ ایران تنها یک نماد ملی نیست؛ سرخش یادآور خون شهیدان، سپیدش نشانه عزت و صلح، و سبزش پیام امید و سربلندی است. هرجا این پرچم به اهتزاز درمیآید، پیام روشنی برای جهان دارد؛ ایران را نمیتوان حذف کرد.
دشمنان شاید بتوانند جنگ به راه بیندازند، تحریم کنند، عملیات روانی طراحی کنند و حقیقت را وارونه جلوه دهند، اما هرگز نخواهند توانست هویت و اراده ملتی را که ریشه در ایمان، تاریخ و وحدت دارد، از میان ببرند.
امروز تیم ملی فوتبال ایران، فراتر از یک تیم ورزشی، فریاد وحدت یک ملت است؛ فریاد میلیونها ایرانی که با هر قوم، زبان و سلیقهای، زیر سایه یک پرچم ایستادهاند و یکصدا میگویند:
زنده باد ایران…
پاینده باد پرچم پرافتخار ایران.